Handlowe lub techniczne oznaczenie rodziny wyrobów producenta o wspólnej konstrukcji i kompatybilnych właściwościach.

Zakres zadań i systemów, do których producent zaleca stosowanie komponentu.

Podstawowa funkcja urządzenia i przewidziane zastosowanie wynikające z jego konstrukcji oraz dokumentacji producenta.

Zewnętrzny wymiar poziomy wyrobu pomiędzy jego skrajnymi punktami bocznymi.

Wymiar materiału, części lub wyrobu pomiędzy dwiema przeciwległymi powierzchniami, mierzony w kierunku jego grubości.

Zewnętrzny wymiar pionowy wyrobu od najniższego do najwyższego punktu.

Zewnętrzna odległość pomiędzy skrajną przednią i tylną powierzchnią wyrobu.

Masa samego wyrobu bez opakowania transportowego, dodatkowych akcesoriów i zewnętrznych elementów wyposażenia.

Podstawowy materiał, z którego wykonano wyrób.

Podstawowy materiał izolacji elektrycznej naniesionej na część przewodzącą albo zintegrowanej z konstrukcją wyrobu.

Podstawowy wizualnie postrzegany kolor zewnętrznej powierzchni wyrobu.

Rodzaj końcowego wykończenia powierzchni wyrobu określający jej wygląd oraz właściwości użytkowe.

Dopuszczalny konstrukcyjnie sposób instalacji wyrobu, na przykład montaż naścienny, podtynkowy, podłogowy lub inny przewidziany wariant montażu.

Sposób mechanicznego mocowania wyrobu do podłoża, powierzchni lub konstrukcji nośnej.

Dopuszczalne położenie przestrzenne komponentu podczas montażu i eksploatacji.

Położenie lub strona montażu akcesorium bezpośrednio na kompatybilnym aparacie, niezależnie od ogólnej orientacji instalacji.

Napięcie, względem którego określono odstępy izolacyjne i właściwości dielektryczne wyrobu.

Wartość szczytowa napięcia udarowego o określonym kształcie, którą izolacja wyrobu musi wytrzymać bez przebicia.

Napięcie probiercze przykładane w celu sprawdzenia wytrzymałości elektrycznej izolacji wyrobu.

Minimalny deklarowany odstęp izolacyjny w powietrzu pomiędzy częściami przewodzącymi o różnych potencjałach elektrycznych.

Minimalna deklarowana droga pełzania mierzona po powierzchni materiału izolacyjnego pomiędzy częściami przewodzącymi o różnych potencjałach elektrycznych.

Stopień ochrony obudowy przed dostępem do części niebezpiecznych, wnikaniem ciał stałych i wody, oznaczany kodem IP.

Określa, czy podstawowy materiał wyrobu ma właściwości elektroizolacyjne i jest przeznaczony do elektrycznego oddzielania części przewodzących.

Określa, czy materiał wyrobu ma właściwości ograniczające zdolność do zapłonu i rozprzestrzeniania płomienia.

Klasyfikacja materiału według jego zdolności do zapłonu, podtrzymywania palenia i samoczynnego gaśnięcia w określonym badaniu.

Minimalna temperatura otoczenia, przy której dopuszcza się normalną eksploatację wyrobu.

Maksymalna temperatura otoczenia, przy której dopuszcza się normalną eksploatację wyrobu.

Minimalna temperatura otoczenia dopuszczalna podczas magazynowania wyrobu bez eksploatacji.

Maksymalna temperatura otoczenia dopuszczalna podczas magazynowania wyrobu bez eksploatacji.

Określa, czy przewidziano wewnętrzną lub zewnętrzną barierę ochronną ograniczającą dostęp do części niebezpiecznych.

Określa obecność przegród izolacyjnych rozdzielających części czynne, obwody lub strefy funkcjonalne.

Określa obecność przegród pomiędzy częściami czynnymi różnych faz w celu zwiększenia ich elektrycznego rozdzielenia.

Określa, czy na wyrobie umieszczono oznakowanie CE, jeżeli istnieją ku temu odpowiednie podstawy.

Określa, czy zadeklarowano zgodność wyrobu z mającymi zastosowanie ograniczeniami zawartości substancji niebezpiecznych RoHS.

Określa, czy producent deklaruje zgodność wyrobu z mającymi zastosowanie wymaganiami rozporządzenia REACH.